Zandhonger

Zandhonger is het verdwijnen van zandplaten, schorren en slikken langs de kust door een veranderde waterhuishouding. Stormvloedkeringen, zoals de Oosterscheldekering, verstoren het natuurlijke proces waarbij de getijdenstroming diepe geulen uitslijpt en zand op platen neerlegt. Deze platen vallen bij laagwater droog. Duizenden vogels maar ook zeehonden maken er gebruik van om te rusten en te eten.

Komst van de stormvloedkering

Door de stormvloedkering vermindert de stroming zodat het zand in de geulen zakt en zelfs van de platen afspoelt. De zandplaten verdwijnen langzaam onder water. Ook de dijken worden steeds minder beschermd doordat de schorren voor de dijk ook verdwijnen.

Verdwijnen van schor

Sinds het in gebruik nemen van de Oosterscheldekering in 1987 vindt dit proces al plaats. In 1987 was er ruim 11.000 hectare schor en plaat die bij elk laagwater droogviel. Aan het eind van deze eeuw zal daarvan nog maar 1.100 hectare van over zijn.

Bron: www.zmf.nl