Bovenstaand een mooi voorbeeld van uitleg die de buren van Viane kregen tijdens een speciale burendag.
Zo’n vijftien buren hadden gehoor gegeven aan een uitnodiging voor een wandeling door de schorren en slikken van Viane, gelegen buitendijks tussen Ouwerkerk en Oosterland. Een bijzonder gebied, waardevol vanwege de natuur en cultuurhistorie. Niet vanzelfsprekend omdat het erodeert, de bodem met zo’n 1 cm per jaar zakt en de schorren afkalven. En wat weg is, komt niet zomaar terug.
Op initiatief van de KennisCommunity Oosterschelde (KCO) zijn Provincie Zeeland en Rijkswaterstaat een verkenning gestart om na te denken over hoe het gebied kan worden behouden door middel van kleinschalige maatregelen, maatwerk dus! Onder begeleiding van gidsen van Nationaal Park Oosterschelde, NIOZ en Rijkswaterstaat Zee & Delta, werden bewoners achter de dijk en de buurt, geïnformeerd over het onderzoek en de wonderen in hun voortuin.
We startten de wandeling in een loods onder aan de dijk van de familie Stouten. Vandaar over de dijk, en vanaf het fietspad over het muralt-muurtje het schor op. Normaal verboden toegang, maar nu onder begeleiding toegestaan. We stopten als eerste op het strandje voor uitleg over de bontbekplevier, die hier in het voorjaar broedt. Ze leggen vier eitjes in een kuiltje van schelpen, net boven de vloedlijn. Kuikens, voeden zich helemaal zelf met vliegjes rondom het nest, dat noemt men nestvlieders.
Vervolgens wandelend naar beneden door het slijkgras de slikken op. Hier kregen we uitleg van Robert Jentink (Rijkswaterstaat) over zeegras. Van grote betekenis in het vasthouden van het slib, voor een leek nauwelijks waarneembaar. Ook onderstreept hij het belang van het gehele gebied voor de waterveiligheid, de stevigheid van dijken.
Iets verder op het slik, toonde Jim van Belzen (NIOZ) een doorsnede van de bodem. Hij legde uit hoe cruciaal de bovenste laag is voor het leven in de bodem. Hier ademt de bodem en vinden trekvogels hun belangrijke voedsel. Weer iets verder, op de rand van het schor, zagen we de hoe deze steiler wordt en kleiner wordt. Plantenwortels zorgen voor stevigheid, maar het schor kalft toch stukje bij beetje af.
Op het schor gaf Wilco Jacobusse (Nationaal Park Oosterschelde) uitleg over de rijke vegetatie. Uitleg over zeekraal en hoe deze zich heeft aanpast aan een zout milieu maar wel voor het ontkiemen zoet water nodig heeft. Uitleg over het verschil tussen lamsoor en zulte. Heel bijzonder was zijn uitleg over de astermonnik, een vlinder die op de zulte leeft. De rups van deze vlinder maakt voor de wintermaanden een spinsel tot een waterdichte capsule! We keken onze ogen uit.
Langzaam terugkerend naar de dijk, onderweg plastic en afval rapend, moesten we over een kreek. Via deze kreek wordt bij vloed voedsel aangevoerd. Essentieel voor de dynamiek en het zilte leven van het schor.
De slikken en schoren herbergen zoveel waar we weinig weet van hebben. Deze wandeling heeft hierin zeker verandering gebracht. De deelnemers waren enthousiast, vonden het gezellig en gaven aan graag geïnformeerd te blijven. Volgend jaar weer? Het idee is half maart iedereen in de buurt weer uit te nodigen om met elkaar afval op te ruimen dat is aangespoeld in het schor. Wie goed doet, goed ontmoet. Een nieuwe traditie lijkt gestart!
Meer informatie is te vinden op de website van de KennisCommunity Oosterschelde.
Of neem contact op met Philip Drontmann via 0651380641 of Philip@alliantiemanager.com